...ben mezar taşında duruyor aşağıya bakıyorum.
-Benim mezarım. -Nereden biliyorsun?
-Biliyorum. -Ama mezar taşında isim var mı?
Hayır.
Hayır, yeni temiz ve bekliyor.
Başka?
Bu kısım bir rüya sanırım.
Bir kule ve çan var, aşağıda da bir bahçe.
Sanki İspanya'da...
...İspanya'da bir köy.
Şıp diyor ve kayboluyor.
Pekala, bir portre?
-Bir portre gördün mü? -Hayır.
Eğer anahtarı bulabilseydim, başlagıcını...
...ve her şeyi toparlayabilsem, ben....
Ve herşeyi açıklamak?
Açıklamanın bir yolu var.
Deli olmam bunu açıklardı değil mi?
Madeleine!
Scottie!
Deli değilim! Deli değilim! Ölmek istemiyorum.
İçimde birisi var, ve ölmem gerektiğini söylüyor.
Scottie, beni bırakma.
Buradayım. Ve seni tutuyorum.
Öyle korkuyorum ki.
Beni bırakma.
-Benimle kal. -Her zaman.
-Selam, Johnny. -Selam.
-Mesajımı aldın ı? -Aldım gerçekten de.
Sana bir içki vereyim.
Tamam.
Ne zamandan beri etrafta dolaşıp erkeklerin kapı altlarından not atıyorsun?
Onlara telefonla ulaşmayı başaramadığımdan beri.
Yapacak hiç işi olmayan bir adam için, oldukça meşgul bir arıcıksın.
Bugünlerde nereye gidiyorsun?
Sadece dolaşıyorum.
-Nerede? -Etrafta.
Neden beni umutsuzca görmek istedin?
Notumda bütün söylediğim: "Neredesin?"
Bana pek umutsuz gelmedi.
Hafif bir gerilim hissettim.
Düşündüm de eğer sana bir içki verip karnını doyurursam ...
...sende müteşekkir kalıp beni sinemaya götürürsün.
Oldukça adil. Yemekte neden bahsedeceğiz?
Şundan bundan.
Neler yaptığım?
Eğer istersen.
İstemediğin hiç bir şeyden konuşmayız.
Doğal olarak.
Neler yapıyordun?
Geziyordum.
Neler yapıyordun? Teşekkürler, hayatım.
Harika zaman geçiriyorum.
-İlk aşkıma geri döndüm, resime. -Senin için iyi.
İç çamaşırı departmanında zamanını harcadığını hep söylerdim.
İş işte. Ama bu beni cidden heyecanlandırıyor.
Ne peki? Durgun bir hayat mı?
Hayır, tam değil.
Görmek ister misin?
Sanırım sana vermeliyim.
Komik değil, Midge.
Sandım ki....
Şu sinema işini başka akşam yapalım.
Marjorie Wood, seni ahmak!
Geri zekalı!
Aptal! Aptal!
Madeleine! Sorun ne?
Aramam gerekirdi, ama seni görüp seninle olmak istedim.
-Neden? Ne oldu? -Rüyayı gördüm.
-Rüya geri döndü. -Her şey yoluna girecek.
Her şey düzelecek. Sana biraz brendi getireyim.
İçip bitir bunu.
İlaç gibi.
İşte şimdi.
Bir rüyaydı. Sen uyanıksın. Şu an iyisin.
Şimdi söyle bana?
Yine kuleydi, ve çan ve eski İspanyol köyü.
-Evet? -Berraktı, ilk defa bu kadar berrak.
Anlat.
Bir köy meydanıydı ve ağaçlı bir çimenlik...
...ve eski bir kireç badanalı manastırlı bir İspanyol kilisesi.
Çimenliğin ötesinde, büyük gri bir ahşap ev vardı...
...sundurması ve küçük bir bahçeye bakan balkonu vardı...
...hemen yanında da içinde eski el arabaları sıralanmış bir ahır.
Devam et.
Çimenliğin sonunda, köşesinde sevimli bir biber ağacıyla...
...kireç badanalı taştan bir ev vardı.
Ve eski Kaliforniya günlerinden kalma ahşap bir otel vardı?
Ve bir salon? Karanlık, alçak tavanlı, asma yağ lambalı?
-Evet. -Hepsi orada.
Bu bir rüya değil.
Daha önce oraya gittin. Orayı gördün.
Hayır, asla.
San Francisco'nun yüz mil güneyinde, eski bir İspanyol misyonu var...
...San Juan Bautista adı ve bir müze olarak korundu...
...100 yıl öncesinin aynısı olarak.
İyi düşün, hayatım. İyi düşün.
-Daha önce oradaydın. Gördün. -Oraya asla gitmedim.
-Sorun ne? Oraya hiç gitmedim. -İyi düşün.
Rüyana devam et. Seni korkutan neydi?
Çimenlikte tek başımaydım bir şey arıyordum...
...sonra kiliseye doğru yürüdüm...
...sonra karanlık geldi karanlıkta yapayalnızdım...
...karanlığa doğru çekiliyordum, ve uyanmak için savaştım.
Şimdi tamamen düzeleceksin.
Artık bana üzerinde çalışabileceğim bir şey verdin.
Bu öğeleden sonra seni misyona götüreceğim.
Orayı gördüğünde, daha önce ne zaman gördüğünü hatırlayacaksın.
Rüyanı sona erdireceğim. Onu yok edeceğim, sana söz veriyorum.
Tamam mı?
-Haydi gel. Seni eve bırakayım. -Hayır. Ben iyiyim.
Buraya öğle üzeri geri gelirsin.
Madeleine, şu an neredesin?
-Burada seninleyim. -Ve hepsi gerçek!
Tıpkı 100 yıl önceki hali...
...ya da bir yıl ya da altı ay öncesi burayı görmek için her ne zaman geldiysen.
Şimdi, Madeleine, buraya geldiğin zamanı düşün.
O zaman bu kadar araba yoktu.
Ahırlarda atlar vardı...
...bir doru, iki siyah ve bir gri.
En sevdiğimiz yerdi...
...ama burada oynamamız yasaktı.
Ve rahibe Teresa bizi azarlardı.
Şuraya bak. İşte senin gri atın.
İtilmeden ahıra girmek ve çıkmak zor oluyordu.
Gördün mü? Her şey için bir cevap var.
Madeleine, dene.
Benim için dene.
-Seni seviyorum, Madeleine. -Ben de seni seviyorum.
-Çok geç. Çok geç. -Hayır. Biz beraberiz.
Hayır, çok geç. Yapmam gereken bir şey var.
Hayır. Yapman gereken bir şey yok.
Yapman gereken hiç bir şey yok.
Kimse ruhunu ele geçirmedi. Benimle güvendesin.
Hayır. Çok geç.
Bu adil değil. Çok geç. Böyle olması gerekiyor.
Olmak zorundaydı. Biz aşıktık. Önemli olan bu.
-Lütfen bırak gideyim! -Beni dinle.
-Seni sevdiğime inanıyor musun? -Evet.
Ve beni kaybedersen, bileceksin ki...
...seni sevdim ve seni sevmeye devam etmek istedim.
Seni kaybetmeyeceğim.
-Bırak kiliseye gideyim, yalnız. -Ama neden?
Madeleine!
Bay Elster, karısının akli sağlığının tam olmadığından şüphelendiğinden...
...bir önlem olarak onu bay Ferguson tarafından takip ettirmiş...
...başına bir iş gelmesin diye.
Ve siz bay Elster'in karısını bir enstitüye...
...akli sağlığının kalifiye uzmanlar...
...tarafından tedavi edileceği bir yere yatırmayı düşündüğünü duydunuz.
Bay Ferguson, eski bir dedektif olarak gözetleyici...
...ve koruyucu olarak uygun bir seçim gibi göründü.
Öğrendiğiniz gibi, bu üzücü bir seçimmiş.
Yine de, sanırım siz de kocaya bir suçlama yapılamayacağıyla hem fikirsiniz.
Karısını tıbbi bakıma vermekte gecikmesi sadece...
bay Ferguson tarafından davranışları ile ilgili bilgi gelmesini...
beklediği içindir.
Karısını korumak için her türlü önlemi almıştır.
Bay Ferguson'un zayıflığının, yükseklik kokusunun,...
kendisine en çok ihtiyaç duyulduğunda...
onu yarı yolda bırakacağını bilemezdi.
Ve bay Ferguson'a gelince...
önceki amirini dinlediniz...
dedektif yüzbaşı Hansen, kuzeydeki büyük şehirden...
karakteri ve yeteneklerine tanıklık etti.
Yüzbaşı Hansen çok coşkuluydu.
Benzer koşullar altında bay Ferguson'un, iş arkadaşı bir polisin...
düşerek ölmesine izin verdiği gerçeğini yüzbaşı Hansen...
"üzücü bir kaza" olarak nitelendirdi.
Tabi ki, bay Ferguson daha önce bir sanrı...
esnasında kendisini koya atan...
kadının hayatını kuratrdığı için, kutlanmalı.
Ne yazık ki intihara eğilimini, bildiği halde ikinci seferde...
daha fazla çaba sarf etmemiştir.
Ama bizler burada bay Ferguson'un inisiyatif eksikliğini yargılamıyoruz.
O hiç bir şey yapmadı...
ve yasa yapılmayanlar hakkında fazla bir şey söylemiyor.
Ne de bedenin düşüşünü gördükten sonra sergilediği davranışı...
sizin kararınızı etkilememeli.
Olay yerinde kalmamış, oradan ayrılmıştır.
Şuurunu kaybettiğini ve saatler sonra San Francisco'da evinde...
kendine gelene kadar olanları hatırlamadığını iddia ediyor.
Bunu kabul eder ya da etmezsiniz.
Ama belki de bir kez daha, birisinin ölmesine izin vermesini,...
kendi zayıflığının trajik sonuçları ile yüzleşmeyi kaldıramamış...
...ve kaçıp gitmiştir.
Bunun da kararınızla bir ilgisi yoktur.
Bu onun ve vicdanının arasında bir olaydır.
Ölümü öncesinde Madeleine Elster'in akli durumu,...
ölümünün şekli ve gerçek ölüm sebebini ortaya koyan ölüm sonrası inceleme...
ışığında, sanıyorum...
karar vermekte pek fazla zorlanmayacaksınız.
Baylar, dilerseniz çekilebilirsiniz.
Gerekli değil, bay Jones.
-Bir karara vardık. -Teşekkürler.
"Jüri Madeleine Elster'in akli dengesi yerinde değilken intihar...
ettiğine karar vermiştir."
Kararınız böylece kaydedilecektir. Kapanmıştır.
-Scottie, gidelim. -Onunla bir dakika konuşabilir miyim?
Devam edin.
Üzgünüm, Scottie. Bu biraz sertti.
Seninle öyle konuşmaya hakkı yoktu.
Benim sorumluluğumdu. Seni bu işe karıştırmamalıydım.
Hayır, bana söyleyecek bir şeyin yok.
Gidiyorum, Scottie, temelli.
Burada kalamam.
Onun işlerini halledeceğim, ve benimkileri...
gidebildiğim kadar uzağa gideceğim.
Belki Avrupa.
Ve tahminen asla dönmeyeceğim.
Hoşçakal, Scottie.
Gitmeden önce senin için yapabileceim bir şey varsa....
Onlar anlayamazlar.
Sen ve ben Madeleine'i kimin öldürdüğünü biliyoruz.
Haydi, Scottie. Çıkalım buradan.
Bu Mozart, Wolfgang Amadeus.
Müzik terapisindeki kadınla uzun uzun konuştuk...
...ve o diyor ki Mozartsenin adamınmış...
örümcek ağlarını süpürecek süpürgenmiş.
Kadının söylediği bu.
Her şeyi banta almaları ne kadar da güzel, John.
Alkolikler için müzikleri var, melankolikler için müzikler var...
...ve hastalık hastaları için.
Birisi dosyaları karıştırsa neler olur merak ediyorum.
Sana başka şeyler de getirdim, ne istersen görebilirsin.
Otomatik kapanıyor.
Johnny, lütfen dene.
Dene, Johnny.
Sen kaybolmadın. Anne burada.
Zamanı geldi mi?
Yine geleceğim, John.
Bunu kapatmamı mı istiyorsun?
Burada olduğumu bile bilmiyorsun değil mi?
Ama buradayım.
Hemşire, bir dakikalığına doktoru görebilir miyim?
Doktor, bayan Wood.
İçeri gelin, lütfen?
Evet, bayan Wood?
Doktor, onu bundan çekip almanız ne kadar sürecek?
Söylemesi zor. En az altı ay. Belki bir yıl.
Bu gerçekten ona bağlı olabilir.
-Konuşmayacak. -Hayır.
Suçluluk kompleksiyle karışık...
akut melankoliden muzdarip.
O kadına olanlardan kendisini sorumlu tutuyor.
Daha öncesi hakkında az şey biliyoruz.
Size bir tek şey söyleyebilirim: Ona aşıkmış.
Bu sorunu daha da karmaşıklaştırıyor, değil mi?
Siz ebir komplikasyon daha: Halen öyle.
Ve biliyor musunuz?
Mozart'ın yardımı olacağını hiç sanmıyorum.
-Bu arabayı nereden aldınız? -Anlayamadım?
Bu binada yaşayan bir adamdan almıştım.
Bay Gavin Elster. O taşınırken satın almıştım.
Onu ve karısını tanıyordunuz!
Zavallı şey. Onu tanımazdım.
-Onun gerçekten-- -Affedersiniz.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Bana bir skoç ve soda.
-Sorun ne? -Size bir kaç soru sorabilir miyim?
-Neden? Kimsiniz? -Adım John Ferguson.
Bu bir çeşit şans sorusu mu?
-Sormak istediğim bir şeyler vardı. -Bu otelde mi yaşıyorsunuz?
Hayır. Sizi içeri girdiğinizde gördüm, ve ben--
Evet, öyle düşünmüştüm. Rastgele randevu.
Beni otele hatta odama kadar izlemek için sağlam sinirleriniz olmalı.
-Şimdi gidin. -Lütfen. Sadece konuşmak istiyorum.
Şimdi bağıracağım.
Size zarar vermem. Gerçekten. Söz veriyorum.
Lütfen. Sadece konuşmama izin verin.
-Ne hakkında? -Siz.
-Neden? -Çünkü bana birisini hatırlatıyorsunuz.
bunu daha önce duymuştum.
Size birini hatırlatıyorum delicesine aşık olduğunuz biri...
ama sizi bir başkası için terk edip giden...
ve sizin de meşale ile aradığınız.
Sonra beni gördünüz ve bir şey oldu.
Pek yanılmadınız.
-İşe yaramayacak, bu yüzden gidin. -Lütfen, bırakın içeri geleyim.
Kapıyı açık bırakabilirsiniz. Sadece konuşmak istiyorum. Lütfen.
Pekala, uyarayım, çok fena bağırırım.
Gerek olmayacak.
Pek Karındeşen Jack'e benzemiyorsunuz. Ne bilmek istiyorsunuz?
-Adınızın ne olduğunu. -Judy Barton.
-Kim olduğunuzu. -Sadece bir kız. Magnin's de çalışıyorum.
-Burada neden yaşıyorsunuz? -Yaşamak için bir yer sadece.
-Ama uzun süredir burada oturmuyorsunuz? -Evet, yaklaşık üç yıldır.
-Daha önce neredeydiniz? -Salina, Kansas!
Listen, nedir bu? Ne istiyorsunuz?
-Sadece kim olduğunuzu öğrenmek. -Pekala, söyledim ya.
Adım Judy Barton. Salina, Kansas'tan geliyorum.
Magnin's de çalışıyor ve burada yaşıyorum.
Tanrım ispat mı etmem gerekiyor?
Pekala, bayım, Kansas ehliyetim.
Judy Barton, numara Z296794.
425 Maple caddesi, Salina, Kansas."
Bundaki adresi gördünüz mü? İşte tam da burası.
Bir Kaliforniya ehliyeti 25 Mayıs 1954 tarihli.
Parmak izime de bakmak ister misiniz? Tatmin oldunuz mu?
Olsanız da olmasanız da, artık gidin.
Size oldukça ağır gelmiş, öylem mi?
Ona çok mu benziyorum?
o öldü değil mi?
üzüldüm, ve size bağırdığım için de üzgünüm.
Evet, bu annem ve ben.
Ve bu da babam.
O öldü. Annem yendien evlendi, ama ben adamı sevmedim...
böylece güneşli Kaliforniya nasılmış diye görmeye karar verdim.
Üç yıldır buradayım.
Gerçekten.
-Benimle akşam yemeği yer misiniz? -Neden?
-Tüm bunlardan sonra size borçluyum. -Bana bir borcunuz yok.
-O halde ? Benim için? -Yemek, ya başka?
-Sadece yemek. -Onu hatırlattığım için mi?
Çünkü sizinle yemek isterim.
Daha önce de körlemesine davete gittim.
Aslında, dürüst olmak gerekirse, önceden de rastgele randevum oldu.
Tamam.
Arabamı getireyim. Yarım saate dönerim.
-Üstümü değişip hazırlanmam için zaman verin. -Bir saat?
Tamam.
Sevgili Scottie:
Ve beni böylece buldun.
Bu korktuğum ve gelmesini umduğum bir andı...
seni yeniden görürsem ne diyeceğimi merak ederdim.
Seni bir kez daha görmek istedim, sadece bir kez.
Şimdi gideceğim, sende arayışına bir son verebilirsin.
Aklının huzur dolmasını istedim. Kendini suçlayacak bir şey yok.
Sen kurbandın.
Gavin Elster'in karısını öldürme planında ben araç sen de kurbandın.
Ona benzediğim için beni seçti. Beni onun gibi giydirdi.
Oldukça emindi çünkü karısı taşrada yaşayıp nadiren şehre inerdi.
Seni bir intihara tanık olasın diye seçti.
Carlotta hikayesi kısmen gerçek, kımen uydurmaydı...
senin Madeleine'in intihar eğilimi olduğuna tanıklık etmen içindi.
Rahatsızlığını biliyordu. Senin o kulenin merdivenlerine çıkamayacağını biliyordu.
Çok iyi planladı. Hiç hata yapmadı.
Planda yeri olmayan.
Seni halen seviyorum, beni sevmeni öyle istiyorum ki.
Cesaretim olsa kalır yalan söylerdim...
beni yeniden seveceğini umarak...
ben olarak, kendim için...
ve böylece diğerini ve geçmişi unutmanı. Ama...
denemeye bile cesaretim var mı bilmiyorum.
İşte. Yapacağım.
-İşte buradasın. -Teşekkürler. İyi geceler.
Seni yarın görebilir miyim?
-Yarın gece? Şey-- -Hayır, yarın sabahı kast ettim.
Ama işe gitmeliyim. Bir işim var.
-İşine gitme. -Ne ile yaşayayım? Texas'taki petrol kuyularımla mı?
Bırak seninle ilgileneyim, Judy.
Çok teşekkür ederim ama hayır, sağol.
-Hayır, Judy anlamıyorsun. -Anlıyorum, pekala.
17 yaşımdan beri anlıyorum.
-Bir sonraki adım ne? -Hayır.
Hayır? Sonra?
Biz sadece...
bolca birbirimizi görürdük....
Neden?
Çünkü sana onu mu hatırlatıyorum?
Pek iltifat gibi değil.
Başka bir şey yok mu?
Hayır.
Bu da pek iltifat değil.
Sadece yapabildiğim kadar seninle olmak istiyorum.
Şey...
sanırım sabah dükkanı arayabilirim...
ve bir mazeret bulabilirim.
İşte buradasın.
Şunu sevdim.
-Sevdin mi? -Evet.
-Bu çok hoş. -Harika.
Geldik.
Al bunu, sonra sana o elbiseleri alırız.
-Gerçekten mi? -Tam karşıda Ransohoffs var.
-En iyisi ya da hiç. Ne kadar? -50 cent yapıyor.
-Teşekkürler. -Gerek yok.
Ama istiyorum.
-Hayır bu değil. Öyle bir şey değil. -Ama gri dediniz efendim.
Sade sıradan bir gri elbise istiyroum.
-Ama bunu sevdim, Scottie. -Hayır, bu doğru değil.
Beyefendi ne istediğini biliyor gibi.
Pekala. Bulacağız.
-Ne yapıyorsun? -Sana elbise almayı deniyorum.
Ama ikinci giydiğini beğendim.
-Ve bunu, harika. -Hiç biri doğru değil.
Sanırım kast ettiğin takımı biliyorum. Bir süre önce elimizde vardı.
Bakalım. Belki o model halen vardır.
Teşekkürler.
Onun giydiği elbiseyi arıyorsun benim için.
-Onun gibi görünmemi istiyorsun. -Sadece güzel görünmeni istedim.
-Sana hangi elbisenin yakışacağını biliyorum. -Hayır, yapmayacağım!
Judy.
Senin için fark etmiyorum. Sadece görmek istiyorum--
Kıyfet istemiyorum. Buradan çıkmak istiyorum.
-Bunu benim için yap. -İşte geldim.
-Evet, işte bu. -Öyle düşünmüştüm.
-Sevmedim. -Alıyoruz.
Bu şey uyacak mı?
Çok ufak düzltmeler gerekebilir, ama bayanın bedeni.
Bir dakikada denemeniz için hazırlarız.
-Düzeltmeler ne kadar sürer? -Şey....
-Bu gece alabilir miyiz? -Eğer kesinlikle gerekliyse.
Evet, gerekli. Şimdi bir de yemek elbisesi bakmak isteriz...
...kısa, siyah, uzun kollu ve bir nevi dikdörtgen boyunlu.
-Scottie! -Efendim!
Kesinlikle ne istediğinizi biliyorsunuz efendim. Neyimiz var bir bakayım.
-İşte bu. Kahve rengi olarak var mı? -Evet, var.
Güzel.
İşte, Judy. Bunu bir dikişte iç, tıpkı ilaç gibi.
Bunu neden yapıyorsun? Neye yarayacak?
Bilmiyorum.
Hiç bir şeye sanırım. Bilmiyorum.
Beni yalnız bırakmanı isterdim. Gitmek istiyorum.
Gidebilirsin, biliyorsun.
Hayır. Beni bırakmazdın.
Ve gitmek de istemiyorum.
Judy, sana şunu söyleyeyim.
Şu son bir kaç gün bir yıldır yaşadığım en mutlu günler.
Biliyorum çünkü....
çünkü onu hatırlatıyorum.
Ve o kadar çok da değil.
Hayır.
Hayır, Judy. Sende varsın.
Sende öyle bir şey var ki....
-Bana dokunmak bile istemedin. -Evet, istiyorum.
Benden hoşlanamaz mısın, sadece benden, olduğum gibi?
İlk başladığımızda, öyle güzeldi ki. Eğleniyorduk.
Sonra sen elbiselere başladın.
Eğeryapmamı istiyorsan o belalı elbiseleri giyeceğim...
...eğer benden hoşlanacaksan.
Saç rengin.
Judy, lütfen. Senin için önemli olamaz.
Beni değiştirmene izin verirsem, olacak mı?
Bana söylediklerini yaparsam...
...beni sevecek misin?
Evet.
-Evet. -Pekala.
Pekala o zaman, yapacağım. Kendim ile daha fazla ilgilenmiyorum.
Haydi. Ataşin yanında oturacağız.
Korkarım bir kaç saat sürecek.
Genç bayan eve gitmek isteyeceğinizi düşündü. Hazır olduğunda size katılacakmış.
Hayır. Söyleyin onun oteline gidip orada bekleyeceğim.
-Saç rengi hakkında emin misiniz? -Evet, kolay bir renk.
-Geri kalan her-- -Evet, ne istediğinizi biliyoruz.
Teşekkürler.
Eee?
Yüzünden geriye doğru gidip ensende birleşmeliydi. Ona bunu anlattım.
Sana bunu anlattım.
Denedik. Bana olmadı gibi geldi.
Lütfen, Judy.
-Yemeğe nereye gidiyoruz? -Nereye istersen.
-Ernie's? -Ernie's e karşı zaafın var değil mi?
Ne de olsa bizim yerimiz.
Merhaba aşkım. Beni beğendin mi?
-Yapabileceğinin en iyisi bu mu? -Gel buraya.
Hayır. Beni buruşturacaksın.
Aklımdaki buydu. Gel buraya.
Çok geç. Yüzümü taktım.
Birdenbire acıktım.
-Başka bir yere mi, gitmek istersin? -Hayır. Ernie's iyidir.
O büyük harika bonfilelerden alacağım.
Bakalım. Başlamak için....
Bana yardım et olur mu?
Aldım.
-Bunu nasıl çalıştırıyorsun? -Görmüyor musun?
-Teşekkürler, işte oldu. -Teşekkürler. Neredeyse hazırım.
Tek gereken rujumu bulmak.
Nereye koydum? Bir dakika önce buradaydı.
Acaba burada mı. İşte burada.
Tamam, ben hazırım.
Ama önce biraz buruştur beni?
Scottie, artık benimsin, değil mi?
yemek için şehir dışında bir yere gitmeye ne dersin?
-Belki de yarım adanın ucuna gideriz. -Pekala. İstiyorsan.
Çok uzaklara gidiyoruz.
Canım araba sürmek istedi. Çok mu acıktın?
Hayır, iyiyim.
Nereye gidiyorsun?
Spn bir şey kaldı yapmam gereken...
...sonra geçmişten tamamen kurtulacağım.
Scottie, neden buradayız?
Sana söyledim.
Bir kez daha geçmişe gitmeliyim.
Bir kez daha, son bir kez.
Neden? Neden burada?
Madeleine burada öldü, Judy.
-Gitmek istemiyorum. Bekleme-- -Hayır, sana ihtiyacım var.
Neden?
Bir süre Madeleine olman gerekiyor.
Ve bittiğinde ikimizde özgür olacağız.
-Korkuyorum. -Artık sana Madeleine'den bahsetmeliyim.
Tam burada.
Burada duruyorduk, ve onu son kez öptüm.
Dediki, "beni kaybedersen, seni sevdiğimi bileceksin...
"...ve sevmeye devam etmek istediğimi."
Ben de dedim ki, "Seni kaybetmeyeceğim." Ama ettim.
Sonra o döndü...
ve kiliseye koştu.
Peşinden gittiğimde, çok geçti.
Oraya girmek istemiyorum!
Çok geçti.
Onu bulamadım, sonra basamaklarda adımlarını duydum.
Kuleden yukarıya koşuyordu.
Tam burada.
Bak? Basamaklardan yukarıya koşuyordu...
ve kulenin tepesindeki kapaktan.
Onu takip etmeye çalıştım, ama tepeye ulaşamadım.
Denedim ama tepeye ulaşamadım.
Herkesin ikinci bir şansı olmaz.
Kovalanmaktan kurtulmak istiyorum.
Benim ikinci şansımsın, Judy. Benim ikinci şansımsın.
Götür beni buradan!
Şimdi Madeleine gibi görünüyorsun. Basamaklardan çık
-Hayır -Basamakları çık.
Basamakları çık, Judy...
...ben de peşinden geleceğim.
Bu gelebildiğim son noktaydı, ama sen devam ettin.
Hatırladın mı?
Kolye, Madeleine. Hata buydu.
Kolyeyi hatırladım.
-Bırak gideyim! -Hayır. Kuleye çıkacağız, Madeleine.
Yapamazsın! Korkuyorsun!
Göreceğiz. Göreceğiz. Bu benim ikinci şansım.
Lütfen!
O gün peşinden gelemeyeceğimi biliyordun.
-Yukarıda kim vardı? Elster ve karısı? -Evet.
Ve ölen o oldu. Gerçek karısı, sen değil.
Sen sahte olandın, değil mi?
-Hayatta mıydı ölümü-- -Ölü! Boynu kırılmıştı.
Boynunu kırmış. Hiç riske girmedi değil mi?
Sen yukarıya çıktığında onu aşağıya attı, ama çığlığı atan sendin.
-Neden çığlık attın? -Durdurmak istedim. Yukaroya durdurmak için--
Durdurmak ? Neden çığlık attın, o ana kadar beni öyle güzel kandırmışken?
Karısını çok güzel oynadın, Judy. Seni uyarladı değil mi?
Seni uyarladı tıpkı benim yaptığım gibi sadece daha iyi.
Sadece kıyafet ve saçlar değil, bakışlar, tavırlar, konuşma...
...ve o harika trans anları.
Ve koya atladın değil mi?
İddiaya girerim harika yüzüyorsundur, değil mi?
-Değil mi? -Evet!
O halde ne yaptı? Seni çalıştırdı mı? Eğitti mi?
Tam olarak ne yapacağını mı söyledi, ne söyleyeceğini ?
Bir de çok zeki bir öğrenciydin, değil mi?
nedenbeni seçtiniz? Neden ben?
Kazan!
Kaza!
Ayarlamanız bendim değil mi?
Ben hazır sipariş bir tanıktım.
Becerdim.
-Becerdim. -Ne yapacaksın?
Yukarıya çıkacak ve olay mahalline bakacağız.
Haydi, Judy.
Burası olduğu yer.
Siz ikiniz burada saklanıp geçmesini beklediniz...
...sonra sinsice aşağıya inip şehre döndünüz, bu kadar mı?
Ya sonra? Onun kadını mı oldun?
Sana ne oldu?
Seni terk mi etti?
Karısının tüm parasıyla...
...tüm o özgürlük ve güçle, ve seni bıraktı. Ne utanç.
Ama güvende olduğunu biliyordu. Konuşamayacağını biliyordu.
-Sana bir şey verdi mi? -Biraz para.
Ve gerdanlık, Carlotta'nın gerdanlığı.
Hatanı yaptığın yer buydu, Judy.
Bir cinayetin hatırasını saklamamalısın.
Bu kadar duygusal olmamalıydın.
Seni öyle sevdim ki, Madeleine.
Beni bulduğunda güvendeydim.
Kanıtlayabileceğin hiç bir şey yoktu.
Ama seni yeniden gördüğümde, kaçamadım, seni öyle seviyordum ki.
Tehlikeye atılıp beni değiştirmene izin verdim...
...çünkü seni seviyor ve istiyordum.
Scottie, lütfen. Beni sevdin.
-beni güvene al. Lütfen! -Artık çok geç.
Çok geç. O geri gelmeyecek.
Lütfen.
Sesler duydum.
Tanrı merhamet etsin.
synch: himan